انسان، طبیعت، محیط زیست

این وبلاگ سعی دارد با دادن اگاهی های لازم برای حفظ محیط زیست تلاش کند.

 سلولز رایج‌ترین کربوهیدرات بر روی زمین است و در دیواره‌های سلولی گیاهان یافت می‌شود.از سوی دیگر، نشاسته حدود 20 تا 40 درصد مصرف کالریک روزانه را در رژیم غذایی نوعی انسان تشکیل می‌دهد. این ماده منبع خوب فیبر است زیرا در دستگاه گوارش تجزیه نمی‌شود.همچنین به گفته دانشمندان حاضر در این پروژه، این ماده خطر چاقی مفرط و ابتلا به دیابت را کاهش می‌دهد.سلولز و نشاسته دارای فرمول شیمیایی یکسانی هستند و تفاوت تنها در پیوندهای شیمیایی آن‌هاست.
ایده تیم علمی استفاده از نوعی آنزیم برای شکستن اتصالات سلولز است که امکان پیکربندی دوباره آن‌ها به عنوان نشاسته را فراهم می‌سازد.فرایند طراحی شده در این تحقیق نیازمند گرما، تجهیزات گران یا معرف‌های شیمیایی نیست و هیچ اتلافی را تولید نمی‌کند.70 درصد سلولزی که به نشاسته تبدیل نمی‌شود، به گلوکز تجزیه می‌شود که به نوبه خود در تولید اتانول به کار می‌رود.
به گفته ژانگ، نشاسته فقط در غذا استفاده نمی‌شود، بلکه می‌تواند به عنوان بخشی از بسته‌بندی غذایی زیست‌تخریب‌پذیر یا حتی به عنوان یک حامل ذخیره‌سازی هیدروژن با چگالی بالا به کار رود.جزئیات این تحقیق در Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America انتشار یافت.

 منبع :en.gadget news

نوشته شده در جمعه ٢٢ شهریور ۱۳٩٢ساعت ٢:٥۱ ‎ب.ظ توسط T@ha| نظرات ()



      قالب ساز آنلاین