انسان، طبیعت، محیط زیست

این وبلاگ سعی دارد با دادن اگاهی های لازم برای حفظ محیط زیست تلاش کند.

                                       به نام خداوند آگاهی

در چند سال اخیر هر روز شاهد پیش روی بیابان های کشور به سوی مراتع وپیش روی مراتع به سوی جنگل ها بوده ایم وتنها در رسانه ها  تصاویر خندان مسولین را میبینیم که تنها بهانه تراشی میکنند درحالیکه امروز کاملا شاهدیم همه ی افراد به جز عده ی کمی کمر به تخریب این زیست بوم بسته اند.

.برخورد بخش نامه ای ومدریت کلنگ محور بلاخره کار خودش را انقدر ادامه داد که حالا شاهد محیط زیست در حال مرگی هستیم که آن را در کابوس هایمان نیز نمی توانیم ببینیم.

چرا وقتی شاهد انقراض گونه های جانوری وگیاهی مانند biehertiacloptera(گیاهی در مرو آباد کرج) یوز، سنجاب ایرانی، سمند لرستانی، شمشاد وگونه ای جانوری وگیاهی دیگر هستیم کسی ککش هم نمیگزد؟
وقتی هم به مردم هشدار میدهیم میگویند چه فایده ای برای ما دارند یا خواهند داشت؟ برای یکبار درباره ی تنوع زیستی و اهمیت آن به مردم چیزی نگفتیم. برای چه ما که در کنوانسیون رامسر پیشگام بودیم  الان چیزی به عنوان تالاب در چنگه نداریم ومیدانیم این تالاب ها در جنوب غرب اسیا و جنوب نیم کره شمالی مامن 140گونه پرنده مهاجر و 30%پرنده های کشورهستند .واقعا با آن ها چه کردیم؟

شاهد مناطقی هم چون تالاب انزلی(که هم عمق آن کم شده هم گریبان گیر گونه مهاجم ازولا یا شیطان سبز است) وهمین طور دریاچه ی ارومیه، میقان اراک و پریشان که خود نیز این روزها واقعا پریشان است هستیم. به راستی کسی از جنگل هایمان خبر دارد؟

کجا هست آن خطه ی سرسبز که قرار بود روزی شش های کشور را تشکیل دهد ولی امروز نه مامن درختانند و نه حیوانات! تمام این مناطق خوش آب و هوا شده اند مکانی برای پرو‍‍‍‍ژهای عمرانی و ویلا سازی!! کسی از این نسل از جنگل های زاگرس خبر دارد؟ جنگلهایی که اکنون گریبان گیر ریز گردهایی است که فکر میکنیم همه ی آن از کشور های همسایه می آید ولی نمیدانیم بسیاری از آنها به خاطر زیست بومهای از دست رفته ی خودمان است. دیگر در کجای کشور رود در جریان است ؟ باید قبول کرد که ان ها بیشتر کانال فاضلاب اند تا رودخانه.

راستی در دریا هایمان چه خبر است که نمی توانیم در آن ها شنا کنیم و ماهیانش را بخوریم؟

باید منتظر طوفان های نمک خانمان سوز، سیل، خشکسالی و کم بود شدید آب و ازبین رفتن گونه های کشورمان ( مثلا در دامداری که دیگر خبری از گاومیش ایرانی نیست) باشیم وتنها افسوس بخوریم. باید دانست که ما آخرین نسلی هستیم که میتوانیم این روند رامعکوس کرده و کاری انجام دهیم... .

 

نوشته شده در سه‌شنبه ٢۸ امرداد ۱۳٩۳ساعت ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ توسط علی اماده| نظرات ()



      قالب ساز آنلاین