خرس سیاه ایرانی

شاید تا به حال فقط نام خرس قهوه ای ایران را شنیده باشید اما این یکی از همه لحاظ با آن فرق دارد. متاسفانه جمعیت این خرس به شدت در حال پایین آمدن است و بزودی باید با این گونه خداحافظی کنیم. 

نام فارسی : خرس سیاه

نام انگلیسی: Asiatic black bear

نام علمی: Ursus thibetanus

جمعیت: نامعلوم ولی از لحاظ حفاظتی بشدت در حال انقراض است و اگر اقدامی درست وسریع انجام نگیرد این گونه را در چند سال آینده (کم تر از دو یا سه سال) از دست خواهیم داد.

پراکنش: در برخی از جزایر تایلند و ژاپن و برخی نقاط افغانستان و پاکستان و جنوب سیبری یافت میشود که البته درآن مناطق هم جمعیتش رو به کاهش است.در ایران در کرمان هرمزگان و سیستان وبلوچستان یافت میشود.

اندازه: طول جانور 120 تا 195سانتی متر ارتفاع 90 سانتی متر طول دم 7 تا 10 سانتی متر وزن 50 تا 200 کیلو گرم است.

این خرس با آن که از خرس قهوه ای کوچک تر است از آن تهاجمی تر است و اکثر اوقات میتوان آن را بالای درختان دید.

 به نظر میرسد به دلیل زمستان های گرم زیستگاه این جانور در ایران، وی به خواب زمستانی نیز نمیرود.

زیستگاه خرس سیاه مانند دیگر جانوران ایران در حال تخریب است و البته شکار هم میشود و چون مخفیگاهش استتاری ندارد راحت شناسایی میشود.
سالانه مردم توله های زیادی از خرس سیاه را به خاطر دست برد به نخل هایشان میکشند که بسیار جای تاسف دارد.

علی: متاسفانه این حیوان ،حیوان محبوبی برای صاحبان سیرک است کی عطشمان تمام میشود؟ نمیدانم...

 


 

/ 14 نظر / 86 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مرضیه

خرس واقعا زیباییه ..انسان تنها موجودیه که خودشو جدا از طبیعت و فراتر از اون میدونه و متاسفانه این باور غلط که فکر میکنه که جهان در خدمت او و برای او خلق شده منجر به این تهاجم و سو استفاده از طبیعت و حیوانات میشه،

افسانه

این پست من رو یاد مستند معروفی انداخت از ورنر هرتزوگ به نام Grizzly Man که در رابطه با مردیه که سیزده سال تابستان ها به منطقه ای از امریکای شمالی میره که خرس های گریزلی داره و کاملا با خرس ها دوست میشه و باهاشون مسالمت آمیز همزیستی میکنه و آروم آروم هم ازشون فیلم میگیره. بیشتر تعریف نمیکنم چون پایان عجیبی داره و حتما باید ببینیش.

انسان

وای خدای من ..چه خرسهایی یقه لباسشون یه رنگ دیگه س[دست][نیشخند]خیاط مهاری داشتند الله اکبر

مهشید

چه قیافه بانمکی داره. یوزپلنگامونم که مثلا محافظت میشدن به باد فنا رفتن!.چه برسه به بقیه. تو منطقه ما هم خرس هست[لبخند]یه بار که چندسال پیش میرفتیم کوه، اونموقع برف بود، یهو تو یه مسیرمون با جای پای یه خرس مادر و دو خرس نی نی برخورد کردیم[قلب][قلب]. آخ قلبم واسه جاپای کوچولوی نی نی ها پرواز کرد. چطور بعضیا دلشون میاد !!!!!. اینا عقل و رحم ندارن. اما نی نی ِ خرس قطبی دیگه اوج بانمکی ِ [نیشخند]

مهشید

راستی وضع باغ وحشا رو اشاره کردی؟؟. حیوانات بیچاره اونجا چقد در رنج و کثیفی غوطه ورن!. و احتمالا گرسنگی!. میری بعضی باغ وحشا،مریض میشی برمیگردی!

مریم

چقدر ما آدما خودخواهیم .واقعا متاسف شدم

مهشید

درسته. کشتن خرس گاهی متاسفانه اجباریه! مثل این اتفاق که چندسال پیش تو استان ما رخ داد و اخبارم نشونش داد. یه مرد چوپان فکرکنم، تو کوه یه خرس قهوه ای بهش حمله میکنه و درحال کشتنش بوده که اینم فقط این کار ازش برمیاد که گلوی خرس رو شدیدا بگیره و فشارش بده.خفه شدن و مردن خرس تو این وضعیت نیم ساعت طول میکشه!!. مرد بیچاره تو بیمارستان بود. موندم دستش چطور خسته نشده نیم ساعت گلوی خرس رو چسبیده!. وقت یهم بچه بودم، دو تا داداش تو شهر ما میرن جاهای خطرناک، خرس بهشون حمله میکنه و یکیشون میمیره، اونیکی فکرکنم نمیمیره اما خیلی زخمی میشه.

مهشید

نه دستش رو ننداخته دور گردنش. فکرکنم میگفت با پنجه خفه ش کردم.

مهشید

سلام. آره خب. خرسای ایران و خرسای زاگرس زیادم بزرگ نیستن که.

زهرامهدوی فر

اخی الهی الهی خوابم که نداره.. عجبا.. زیستگاهشم که درحال تخریبه..وای اینا رو دیگه کجای دلم بذارم.. چرا همچین میشه دنیا..